post

 

Ik beken ...Ok, hier gaan we dan. Mijn bekentenis als gezondheidsconsulent … Ik weet het allemaal mooi in theorie, maar het zelf toepassen is toch lastig.

 

Met meer dan 4 kg kwam ik zwaar op de wereld. En dat werd al gauw te zwaar. Als kind valt dat je niet zo erg op, maar naarmate je klassen hoger komt, merk je het vanzelf. Je wordt nooit als favoriet gekozen bij sportteams, het zweet staat je al snel in de handen als je weet dat je moet gaan rennen bij gym, les op de vierde verdieping begin je met een rood hoofd en een zware ademhaling, de weegschaal in de badkamer vermijd je als de pest, om over vlinders in je buik en afwijzingen maar te zwijgen.

Het ergste vond ik misschien nog gezellig samen een dagje shoppen met vriendinnen. Je weet op voorhand dat je zelden iets vindt dat ze ook in jouw maat hebben en als je al het pashokje ingaat, kom je er ook niet uit om te showen dat dat rokje wel erg strak zit. Je voelt je heel de dag miserabel en hangt dan maar de gezellige vrolijke noot uit. Thuis vervloek je jezelf voor de zoveelste keer en begint, na een eetbui, nu voor eens en voor altijd met komaf maken aan die extra kilo’s.

Je bent vastberaden en zal slagen! De eerste dagen gaat het goed, minder eten, niet snoepen, misschien wel even vasten, … tot er weer gym is of een afwijzing of je knoop schiet van je broek, … En waar vind je anders troost Troost -etendan in een lekker gebakje of een knapperige zak chips?

Zo ging het regelmatig. Bewegen deed ik wel, ik was altijd lekker druk met allerlei hobby’s. Toneel, muziek (al lag mijn talent duidelijk niet daar), jeugdbeweging, wereldwinkel en er was zelfs regelmatig sport in de vorm van zwemmen. Ik was (en ben) een kei in organiseren. Engagement en zorg voor anderen geen probleem, voor de volle 200 %. Leuk vond ik het allemaal, het gaf me een doel, veel leuke mensen rondom me, een volle agenda en af en toe een succesje. Prima leven toch?

En ondertussen bleef het patroon van op en neer de cadans vormen.

Ik schreef hierboven schaamteafal dat ik wat zou bekennen … Op de ‘hoogdagen’ van mijn gewicht, stond de teller op de weegschaal op 113 kilo. Inderdaad ja, 21 jaar en 113. Weinig mensen geloven het, maar het was wel zo. Met dat gewicht durfde ik zelfs niet bij een diëtiste aankloppen. Het heeft me enkele jaren geduurd vooraleer ik dit kon toegeven. Het bekennen van mijn gewicht ging gepaard met erg veel schaamte.verjaardagsneeuw2010

Was ik te zwaar? Tuurlijk! Duidelijk! Maar hoe doe je er dan iets aan? Moedeloos word je ervan!

Tijdens mijn studententijd leerde ik mezelf meer en beter kennen. Ik kwam in contact met gelijkgezinden, viel wat kilo’s af, werd bevestig om wie ik ben, bleef een kei in organiseren, ook al had ik dat zelf vaak niet door. En op een dag was het klaar. Er knakte iets. Een heleboel emoties kwamen er eindelijk uit. Verwarrende tijden, maar wel iets om mee aan de slag te gaan, eindelijk!

Na vele diëten, pogingen, boeken, films, … kon ik het ook voor mezelf toegeven. Met behulp van een diëtiste, kreeg ik er telkens wel wat kilo’s af, maar die kwamen er ook weer bij. De jojo bleef, maar verspreidde zich over een langere tijd.

Wat stages en uitwijkingen naar Afrika en in India, verrijkten mijn leven en stuurden het gewichtsprobleem vaak naar de achtergrond. Het kreeg nog eens aandacht bij de Weight Watchers door trouwplannen (wat lijkt dat eeuwen geleden!), maar toen ik een punt achter die relatie zette, gaf ik tegelijk het punten tellen op. Mijn lichaam was wel blij met wat verloren kilo’s en de meeste bleven er ook wel af nu. Zo kwam de teller terug naar 97 kilo ongeveer. Af en toe had ik zelfs de moed om weer met de diëtiste aan de slag te gaan.

Tijdens een volgende relatie begon ik aan de opleiding “Voeding, Gezondheid en Levensvisie Consulent”. Beetje per toeval, maar dat zal het wel niet helemaal geweest zijn. Stap voor stap leerde ik mezelf beter kennen. De lessen over de temperamentenleer werden meerdere malen door tranen vervult. Eindelijk herkenning en erkenning, begrip en een plek om mezelf tegen te komen.

Goede en duidelijke kennis over voeding, natuurlijke basisprincipes en de juiste inzichten, zorgden voor een stralendere ik met een pak kilo’s lichter. Daarnaast ook de zin en het gevoel dat dit het was. Dit is wat ik wil gaan doen. Dit is wat ik leuk vind, in dit beroep combineer ik zoveel interessepunten, vooropleiding en ervaring. Stap voor stap het gevoel dat ik hier op mijn plaats ben, dat dit het is, dat ik met deze kennis en inzichten iets waardevols in handen heb. Iets wat het waard is om te delen!

En toch … Beken ik alweer … In mijn laatste blog gaf ik jullie nog 5 tips om fitter de feestdagen door te komen. Je moeilijkste klant ben je zelf, hoor je wel eens …

Dat kan ik je in elk geval bewijzen! Al enige jaren staar ik me niet meer blind op de weegschaal en gebruik dat ding een keer per maand of zo. Goed eten en met regelmaat sporten houden de zaken wel in balans. Echter, een onzekere periode op een nieuwe school (ik ben ook deeltijds docent levensbeschouwing), het overlijden van mijn opa, de weerslag van een jaar met drie verhuizingen en een nieuw leven in Nederland en dan de feestdagen, hebben er toch weer enkele kilo’s aangetikt.

Ik had wel al het goede voornemen om na anderhalf jaar stabiel gewicht nog een trapje lager te gaan en voorgoed van de officiële obesitas-lijst te verdwijnen (met 1,69 meter en 87 kilo sta je daar nog steeds op), dus het was wel erg schrikken toen de weegschaal me eind december 92 kilo aangaf.

Ik beloofde je een bekentenis, je krijgt in elk geval waar voor je leestijd 😉

Dus ja ik beken. Ik vind het soms nog steeds moeilijk om al die goeie adviezen zelf toe te passen. Ik vind nee zeggen en bewust kiezen voor de gezonde versie van mezelf vaak lastig. Ik heb niet altijd zin in de sportschool of om iets gezonds te koken. Ik hou ook van het malse witte brood met boter wanneer ik op restaurant op mijn eten wacht. Ik drink graag een glas wijn of een lekker biertje. En ik vergeet wel eens water te drinken.

Maar vooral is en blijft het lastig om mezelf te zien zoals ik ben. En dan niet alleen op uiterlijk vlak (ik streef er echt niet naar een slanke den te zijn), maar vooral ook om mijn ware ik te zien en te kennen. Om voldoende voor mezelf op te komen, om grenzen te stellen, om mezelf te waarderen om wie ik ben. Om mezelf wat te gunnen. Om troost niet in eten te zoeken. Om het gevecht met mezelf telkens aan te moeten gaan.

Het blijft lastig ja. Maar ik weet dat het kan en ik weet waarom ik dat wil. Ik weet wie ik ben en wat ik te bieden heb. En de laatste die daaraan zou moeten twijfelen ben ik.

Om mezelf een plezier te doen, ben ik 2016 wel begonnen met goede voornemens. Niet om mezelf te straffen of dingen te ontzeggen. Wel vanuit een positieve kijk. Ik wil me graag energieker en fitter voelen. Ik wil graag dat dit lichaam nog lang mee kan en me nog naar prachtige plekken en ervaringen kan brengen (deze zomer staat een reis naar Ecuador gepland!!!). Ik wil mezelf laten zien zoals ik ben, zonder overbodige ballast.

Ik ga het gewoon doen, (ik doe het intussen al weer bijna 3 weken en het bevalt prima!) weer met frisse moed beginnen, niet omwille van de weegschaal, wel omwille van mezelf …

En jullie!

Als ik immers die knoploesjehetkanwel kan omdraaien en positief voor mezelf kan kiezen, dan kan jij het toch ook? Als ik die confrontatie met mezelf aandurf en er met een betere versie van mezelf uitkom, dan kan jij dat toch ook?

Daarom dus! En ook stiekem een beetje omdat het leuk is! Lekker weer veel buiten, goed bewegen, lekker eten en weer veel tijd aan mezelf besteden. Mezelf uitdagen om de betere versie van mezelf te worden.  Zelfzorg weer vooraan zetten. Tijd om krachtig in mijn element te gaan staan.

Doe je mee?

De komende weken deel ik allerhande tips, trics, quotes, … met je via facebook om je te inspireren en te motiveren je goede voornemens verder vol te houden.

Heb jij wat te bekennen? Hoe gaat het met jouw gezondheid? Zit jij ook al lang vast in een op- en neerritme als het om gevoel en gewicht gaat? Herken je je zelf in mijn bekentenis(sen)?  Hoe gaat het met jouw goede voornemens? Welke zijn er nog na 2 weken 2016? Waar haal jij je motivatie vandaan?

Ik lees het graag!

Omdat ik weet dat er wel eens een moeilijk moment komt en samen sterk nog steeds een waarheid als een kowww.appelblauwzeegroen.eue is!

 

 

10 thoughts on “Ik beken …

  1. Goh Kaat,wat knap en goed van je om via deze weg dit te bekennen! Ik ga je volgen en ook om je te steunen. Ik ben gestopt met vechten tegen m’n gewicht in 2000 en weet je, het gaat goed. Loslaten heet het! Tot gauw.

  2. Lieve Kaat, wat mooi weer om te lezen!
    Een heel eerlijk verhaal met hier en daar een humoristisch kantje, zo ken ik je helemaal 🙂
    Dankjewel om dat hier zomaar aan ons – nieuwsgierige lezers – te geven. Je woorden lezen als een mooi boek: vol warmte, oprechte inzichten, sprokkels weerbaarheid en uitnodigende herkenbaarheid.
    Jij bent zo echt helemaal “mens”: doorploeterd aards en dromend hemels tegelijk! Wat leuk dat ik jou tot mijn vrienden mag rekenen…

  3. Lieve, lieve Kaat
    Je hebt zoveel te bieden, meid, ook uit deze getuigenis blijkt dat maar weer!
    Hoewel je in je hoofd de “kilo’s Kaat” wel eens gelijk kan stellen aan onzekerheden of een gebrek, zien wij voor elke milligram van jouw prachtig zelf tientallen wonderschone bewijzen van steun en toeverlaat, aanmoediging en oprechte vriendschap. Dankzij jou voel ik me sinds vorig jaar ook meer mijzelf en gezonder! Thx! 🙂

  4. Kaat, bedankt voor je leuke, inspirerende en uitdagende blog!
    Toen we elkaar nog eens zagen in november (wat was dat veel te lang geleden!), zag ik je stralen, en dat deed me deugd! Dat je een kei bent in organiseren en engagementen aangaan, daar kan ik van getuigen van in onze studententijd. Het is fijn en inspirerend om te merken dat je ook een kei bent in het najagen van dromen, in het vinden van jezelf, in het organiseren van jouw leven zoals jij het wilt leven. Ik beken: met het oog op mijn grote fietsplannen wil ik ook nog wat kilo’s kwijt. Maar jij inspireert niet in de eerste plaats om te verliezen, maar wel om te vinden en te verrijken.
    Merci, veel succes met je projecten en doelen en graag tot snel!

  5. Hey Kaatje,
    je bent zo heerlijk oprecht.
    Die oprechtheid alleen is al inspirerend en uitnodigend om waarachtig te leven met alles wat er is en alles wat er niet is.

    Merci!
    Vlien

  6. Hoi Kaat
    Wat een openhartigheid over het worstelen met je gewicht[ ik denk door vele mensen herkenbaar in ieder geval zeker door mij] Weinig mensen durven zo hun levensverhaal op hun eigen blog te zetten. Kaat een vrouwtje met charisma zo heb ik haar leren kennen. Ook worstel ik al jaren met een gewichtsprobleem en het jojo effect is er dan ook al verschillende keren geweest. Ik heb Kaat leren kennen in Boekel bij de cursus temperamentleer[hele leuke cursus] die zij daar gaf. Ik voelde voor mij zelf meteen een klik met haar zo open zij zich stelde. Ik was van plan om een soort van afvalprogramma te starten maar toen Kaat aangaf dat zij gezondheids consulente was had ik de keuze al snel gemaakt. Zij wordt mij coach en zo gebeurde het ook.
    Kaat heeft me ondertussen al 3 thuis bezocht en wat zo fijn is ze maakt iets helemaal voor jou op maat.
    Ik heb al veel waardevolle tips van haar gekregen vooral over het combineren van bepaalde groenten en fruit soorten .
    Ook wil je natuurlijk in de kortste keren zoveel mogelijk afvallen maar dat heb ik uit mijn hoofd gezet. Elke maand een kilo, dat zijn er toch 12 per jaar mooi toch. Blij ben ik dat ik Kaat hebben mogen leren kennen en ik wens haar heel veel succes.

  7. Hoi Kaat,
    Wat een openhartig verhaal! Zelf prijs ik me gelukkig dat ik geen last van extra kilo’s heb. Na het lezen van je blog al helemaal. Als ik mensen ken, vallen me die extra kilo’s niet op. Een aantal jaren geleden vertelde een vriendin dat ze modeshows liep voor extra grote maten. Ik heb haar verbaasd aan gekeken, tja 140 kilo kun je eigenlijk niet naast kijken maar mij was het niet opgevallen. De uitstraling van ogen en gezicht zeggen veel meer!
    Veel succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *